Via dubbelbelastingverdragen proberen staten te vermijden dat belastingplichtigen twee keer belasting betalen – of nergens belasting betalen. België heeft een uitgebreid netwerk van dergelijke verdragen, een belangrijke troef.
Netwerk van dubbelbelastingverdragen
Eén van de sterktes van het Belgische belastingregime is zijn uitgebreide netwerk van dubbelbelastingverdragen. Slechts acht OESO-landen hebben volgens de index van Tax Foundation een breder fiscaal netwerk. (zie ‘Fig.1)
Een dubbelbelastingverdrag is een akkoord tussen twee soevereine staten dat – zoals de naam doet vermoeden – situaties van dubbele belasting probeert te vermijden. Dat is het geval wanneer hetzelfde inkomen wordt belast in verschillende landen. Ook de Europese landen sluiten onderling dubbelbelastingverdragen. Die worden aangevuld met een aantal Europese richtlijnen met gelijkaardige doelstellingen – vaak voor specifieke inkomsten (bv. dividenden of interesten).
Belang voor de competitiviteit
Een sterk netwerk van dubbelbelastingverdragen is essentieel voor de competitiviteit van een belastingregime. Het zijn immers die verdragen die er onder andere voor zorgen dat de druk op inkomsten uit het buitenland naar Belgische ondernemingen sterk vermindert, en dat die inkomsten ook relatief eenvoudig opnieuw kunnen wegvloeien mocht dat nodig zijn. De verdragen vermijden dus dubbele belasting van dezelfde inkomsten en verminderen of elimineren zelfs de bronheffingen in het buitenland.
Slechts acht OESO-landen beschikken over een uitgebreider netwerk van dubbelbelasting-verdragen dan België.
